الودگی در دسته اول : عفونت حاد  می دهند اما اگر دسته دومی ها (E-COLi و...) بیایند عفونت مزمن و طولانی می دهند.

مقدار تلفات غالبا 5 تا 10 درصد و اغلب در 3 تا 5 روز اول است .(در جوجه های متولد شده ، شکم برامده و ابدار است) تحرک چندانی ندارد ، سر وصدا بال است در کنار هم جمع شده در حالی که دمای سالن مناسب است ( خصوصا اطراف منبع حرارتی )به رفلکسها خوب جوابپاسخ  نمی دهند ،چشم نیمه باز و غالبا در یک جای ایستاده اند.

عفونتهای همراه مثل سالمونلا ممکن است تلفات را افزایش دهد و تا 10 روز تلفات بدهد. کذشته از الودگی سطحی پوسته (علت اصلی )، بزرگ بودن زرده که جذب را دیرتر می کند . نفوذ باکتری های از روده کور به زرده ،می تواند در الودگی کمک کند. Navel ill :عدم ناف، مشکل مدریتی در جوجهکشیهاست.هنگامی که جوجه در روزهای اخر میخواهد متولد شود کیسه زرده به حفره بدن کشیده می شود . گاهی در روزهای اخر رطوبت جوجه کشی را در روزهای اخر پائین می اورند که جوجه ها خشک شوند .در این حالت کاهش رطوبت باعث خشکی بیشتر غشای جنینی شده ، و این امر سبب چسبیدن غشای جنین به غشای پوسته می شود.به علت چسبندگی جدار خارجی جنین به Egg قسمتهای از پوسته در ناف باقی می ماند .و چون در مقابل اتولیز مقاومت می کند ، در ناحیه بافتی مذکور ( ناف)تحریک بافتی و نکروز رخ می دهد .باکتری های دیگر مثل کلستریدیم ،Ecoli

پرتئوس ،پزودوموناس ...می توانند عفونتهای داخل کیسه زرده هم بدهند.غالبا این جوجهها دوام نداشته و رشد خوبی هم ندارند و باید از سطح گله جدا شوند.گاهی تورم ناف و عفونت زرده، سپتی سمی می دهد و پری کاردیت و پری هپاتیت را می توان دید در این حالت کلی باسیلوز نمی گوئیم . وبه انها بقایای عفونت زرده می گوییم. در این سنین جوجه ها در هفته اول به وزن مناسب خود برسند . و در مرغداری خیلی مهم است که جوجه در وزن استاندارد باشد.و وزن استاندارد در7 روز اول باید به 179gr  باشد140 تا 160 گرم هم بد نیست زیر 140 گرم جوجه دچار مشکل است.حتما باید تخم مرغها بعد از تولی هر 2h جمع اوری شوند.به علت عدم وجود سیتم شریانی عفونت کیسه زرده قابل درمان نیست